به همین بی نامی

به پاي دار پرچمت را

                      برادر

بر دار هم كه شوي

فرشتگان آسمان

شادمانه با تو مي خوانند

سرود آزادي را .

برخيز

به ياد آر غرورت را

خورشيد كه بتابد

روزنه روشني است

رو به فردا

جهان به تو لبخند مي زند

به پاي دار پرچمت را

                       برادر

قامت نگاه دار در طوفان

زخمي كه بر چهره ات مي نشيند

نوازش دستان آزادي است

نوازش دستان خدا .

شب در میان شاخه ها

خوابیده بود باد صبا

خوابش چنان آشفته که

خورشید می کردش دعا

شب بود و مرد خسته از کار و زندگی / شب بود و خفت و نفهمید که در چشم زن /

                  از ابتدای عشق بود بارندگی.

شب بود وخفت و نفهمید در سینه اش / خالی است جای آن مهر همیشگی .

زن دید صبح زود / در بستر گناه / آن مرد رفته بود / اما به جای او / قلبی شکسته بود .

از چشم سرد زن / افتاد دانه ای.

خطی به خون دل / پیدا نوشته بود :

این قلب مال توست / درمانده و حقیر /

افتاده بود پشت دیوار خانه ای .

***

                                          چینی شکست

شاعر به احترامش بیا بشکن سکوت !

.....

چینی نبود . آنکه شکست از جنس آدم است

بیچاره او نیز به ناچار کرده بود هبوط.