هميشه در سايگان
غروب است . غروبي بي افق . در نگاه انسان دنبال تكه اي از آسمان مي گردم . همه جا سايه است . سايه ها چه بلند شده اند . سايه ها از غروب تا خود مشرق چه بلند شده اند . زودا كه هميشه ، كه همه جا در سايه ها رنگ آفتاب را فراموش كنيم . ما در سايه ماندگانيم . هميشه در سايگان .
+ نوشته شده در جمعه پانزدهم دی ۱۳۸۵ ساعت 2:38 توسط امید طاهری
|