به همین بی نامی

يك فاصله

افق،آخرين قطره هاي نور را

از روزن سرخ غروب ميمكد

تو اما طلوع را به تماشا نشسته اي.

وسعت دوري بين ما،

ديواري به قطر زمين ساخته.

من و تاريكي به هم خو گرفته ايم .

او از تو مي گويد

من از تو مي گريم.

تمام شب هوار شده است روي خانه كوچك من

تمام شب از تو مي گويد

تمام شب از تو مي گريم

اكنون

حجم طلوع ،سد فرتوت شب را مي شكند.

و آواز پرندگان تازه بيدار،سكوتش را.

تو اما غروب را به تماشا نشسته اي .