كار ، تو را مي بلعد !
فرصتي براي زندگي داريم؟! كار ما را مي بلعد و از سرمان شروع مي كند. رفته رفته هر چه كه در آن داريم محو مي شود.
***
+ نوشته شده در چهارشنبه یکم آبان ۱۳۸۷ ساعت 15:38 توسط امید طاهری
|
نوشتههای پیشین
- آذر ۱۳۹۲
- شهریور ۱۳۹۱
- اردیبهشت ۱۳۹۱
- خرداد ۱۳۹۰
- بهمن ۱۳۸۹
- دی ۱۳۸۹
- شهریور ۱۳۸۹
- مرداد ۱۳۸۹
- آبان ۱۳۸۸
- شهریور ۱۳۸۸
- تیر ۱۳۸۸
- خرداد ۱۳۸۸
- اردیبهشت ۱۳۸۸
- فروردین ۱۳۸۸
- اسفند ۱۳۸۷
- بهمن ۱۳۸۷
- دی ۱۳۸۷
- آذر ۱۳۸۷
- آبان ۱۳۸۷
- مهر ۱۳۸۷
- شهریور ۱۳۸۷
- مرداد ۱۳۸۷
- تیر ۱۳۸۷
- خرداد ۱۳۸۷
- اردیبهشت ۱۳۸۷
- فروردین ۱۳۸۷
- اسفند ۱۳۸۶
- خرداد ۱۳۸۶
- اردیبهشت ۱۳۸۶
- اسفند ۱۳۸۵
- بهمن ۱۳۸۵
- دی ۱۳۸۵
آرشیو موضوعی
پیوندها
- گنجشك ناتمام ( سيد علي مير افضلي )
- يادنوشت ( محمد لطيف كار )
- خانه اي روي آب
- وحيد قرايي
- مجيد خسروانجم
- مرتضي دلاوري پاريزي
- وقايع ابن محمود
- دختر بابا
- ابوذر كريمي
- كيوان
- پاتوق ادبي
- ماريا
- وشند ( باران بهاري )
- ميثم عبدي
- رضا آشفته
- شبلي
- يادداشت هاي يك نقاش
- متين (حرف )
- يادداشت هاي يك انسان ريخت
- اطاق شماره 6
- ديوار نوشته
- محبوبه فيروزآبادي